Hartowanie ma na celu zwiększyć twardość, wytrzymałość, sprężystość oraz odporność danego przedmiotu stalowego. Poprawia także jego granicę elastyczności. Hartowane elementy stalowe są wytrzymalsze niż ich konwencjonalne odpowiedniki, bardziej żywotne oraz rzadziej ulegają awariom i usterkom. Poniżej przybliżamy ten temat, skupiając się na rodzajach hartowania i płynących z nich korzyściach.
Hartowanie stali może polegać na osiągnięciu punktu martenzytycznego poprzez podgrzewanie danego przedmiotu i następujące po tym jego kontrolowane chłodzenie. Prędkość wykonania tych czynności ma kluczowy wpływ na uzyskane rezultaty. Odpowiednio przeprowadzone schładzanie pozwala uzyskać twardą i wytrzymałą powierzchnię. Jednocześnie elementy stalowe stają się lżejsze i sztywniejsze.
Odmienną metodą jest hartowanie stopniowe, polegające na szybkim dwukrotnym chłodzeniu, najpierw do momentu wyrównania temperatury w całym przedmiocie, a następnie do momentu przemiany martenzytycznej. Kluczowe w trakcie tej metody jest kontrolowanie całego procesu, by uniknąć niepożądanych naprężeń w materiale oraz jego odkształceń.
Kolejna metoda nazywana jest hartowaniem izometrycznym i polega na rezygnacji z przeprowadzania przemiany martenzytycznej. W jej trakcie nagrzewa się przedmiot w kąpieli cieplnej i utrzymuje w niej przez kilka godzin. Dzięki temu eliminuje się niepotrzebne naprężenia hartownicze. Jest to wysoce bezpieczna obróbka cieplna metali.
Hartowanie powierzchniowe polega natomiast na nagrzewaniu wierzchnich powłok przedmiotu, a jej celem jest poprawienie odporności mechanicznych – na uszkodzenia, pęknięcia, odkształcenia.
