Mianem więźby dachowej określa się drewniany szkielet dachu, na którym to umieszcza się następnie poszycie dachowe. Jej zadaniem jest podtrzymywanie zadaszenia poprzez przenoszenie jego ciężaru na słupy bądź ściany, które spełniają rolę podpór. Tego rodzaju konstrukcja musi cechować się odpowiednią wytrzymałością, a zespolenie wszystkich elementów stabilnością, aby zapewnić jej wymaganą sztywność.
Szkielet dachowy wykonuje się z surowca odpornego na zginanie, którym jest najczęściej sosna lub świerk. Te gatunki drewna posiadają miękką strukturę i są łatwe w obróbce. Ważne jest również ich wystarczające przesuszenie, aby mogły zostać potem właściwie zaimpregnowane i zabezpieczone przed ogniem oraz niekorzystnym oddziaływaniem czynników biologicznych. W budownictwie najczęściej stosowane są więźby dachowe, które wykonuje się z drewna litego, chociaż spotkać można także drewno prefabrykowane i klejone warstwowo oraz belki dwuteowe.
Podstawowym elementem konstrukcji dachowej są krokwie, czyli drewniane belki pochyłe na których opiera się całe zadaszenie. Podporę dla nich stanowią płatwie, czyli bele poziome. Kalenicą nazywa się natomiast górną krawędź dachu, do której przyłączane jest poszycie dachowe. Inną funkcję pełnią jętki. Ich rola polega na podtrzymywaniu i zwiększaniu nośności krokwi. Istotnym ogniwem więźby dachowej są również murłaty, czyli płatwie stopowe umieszczone na murze budynku, które przenoszą ciężar z konstrukcji na ściany. Po pozostałych elementów składowych należą: kleszcze, miecze i wiatrownica.
Artykuł przygotowany we współpracy z firmą Dietrich.
